Süper Bir Otostop Hikayesi

Amed’de 8 gün yattıktan sonra tekrar yola çıktık Ubud’a gitmek üzere. Ubud Bali adasının ortasında etrafı pirinç tarlalarıyla çevrili, Julia Roberts’ın Ye, Dua Et, Sev (eat,pray, love) filminin bir bölümüne ev sahipliği yapmış şirin bir şehir. Amed’ten 80 km uzakta ve minibüsler kişi başı 33 lira istiyordu. Peki biz ne yaptık? Yine otostop çekelim dedik tabi. Sokağa adım atar atmaz ilk durduğumuz araç bizi aldı ve kamyonet kasasında 20 km kadar getirdi. Asya’da kamyonet kasası favorimiz oldu resmen, böyle püfür püfür: ) İndikten sonra kalan yol için uygun otostop yeri ararken, yanımızda bir jeep durdu ve içeriden kafasını uzatan bizim yaşlarımızda bir kız nereye gittiğimizi sordu. Biz Ubud dedik. Kendisi de güneydeki Denpasar havalimanına gidiyormuş annesi ve çocukları ile birlikte, atlayın uygun bir yerde bırakayım sizi dedi. Haritaya bakıyorum, bizi bırakacağı yerden 20 km var gideceğimiz yere. Oh dedik süper, çok fazla sefillenmeyeceğiz yollarda.

Arabada bir sohbete başladık, meğer hanım ablanın bir resort oteli varmış Amed tarafında. Biz böyle bahsedince otostop çekiyoruz, couchsurfingle yerel kişilerin evlerinde kalıyoruz diye, keşke sizi daha önce tanısaydım benim evimde kalırdınız dedi. Bu sefer olmadı ama bir sonraki gelişimizde kalmamız için telefonunu verdi. Yolda sohbet o kadar koyuldu ki, ben sizi yolda bırakmayayım gideceğiniz yere kadar götüreyim dedi. Biz tabi olur mu olmaz filan derken, baktık ciddi ciddi gidiyoruz. Bizi kapıya kadar bıraktı. Artık burada bir eviniz var dedi ayrılırken…

17021706_749758988521197_2003860864504151431_n

Biz başımıza gelen olayın şaşkınlığı içinde nasıl olabiliyor böyle şeyler diye düşünürken aradığımız adresi bulduk ve kapıyı çaldık. Dilan ve Koray kapıda karşıladı bizi.

Ubud’a gideceğimizi sayfada yazınca, daha önce yüz yüze tanışmadığım ama sosyal medyadan takip edip konuştuğum bir kadın gezgin olan Eatravels yazarı arkadaşım Şölen, Ubud’daki arkadaşlarıyla bizi sosyal medyada bir araya getirdi, biz de böylece onlara misafir olduk işte. Saatlerce sohbet ettik Türkiye’den getirdikleri fındık fıstığı yerken : ) Sanki uzun zamandır tanışıyor gibi…

Yollar işte böyle güzelliklere gebe. Ne zaman ne karşına çıkacağı belli olmuyor. Bize de böyle anların keyfini çıkarmak kalıyor…

Ubud / Endonezya

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s