Ağzından Sülfür Gazı Çıkaran Dev Ejderha: Bromo Yanardağı

Jogyakarta’dan sonra konaklamadan tasarruf etmek için gece otobüsüne binip sabahın ilk ışıkları ile Malang’a vardık. İstikamet Bromo yanardağının yakınlarındaki Cemoro Lawang köyüydü. Tabi bunun için Malang’dan tekrar otobüse binip önce Probolingo’ya gitmemiz gerekti. Yerel otobüslerle Probolingo terminaline vardığımızda öğle sıcağı iyice bastırmıştı. Kırkdört km ötedeki köye çıkan minibüsler turistlerden fazla para istedikleri için biz de otostop çekmeye başladık.

Yaklaşık altı araç değiştirdikten sonra Cemoro Lawang köyüne yirmi km mesafedeki başka köyde konaklayalım dedik. Çünkü yukarılara çıktıkça konaklama fiyatları da artacaktı. Uzun arayışlardan sonra geceliği 150.000 Endonezya Rupisi (11 dolar) olan bir oda bulup tüm günü dinlenerek geçirdik.

Bromo Yanardağına için gitmek insanlar genelde gece vakti yola çıkıp gün doğumunu orada izliyorlar. Ama bunun için ya tur satın almanız gerekiyor, ya da kendi aracınızın olması lazım. Buralarda kendi aracınızın olma ihtimali zor olduğundan gidenler genelde 600.000 Rupi (45 dolar ) ödeyip turla gidiyorlar. Bizim gibi gezginler de otostopla tabi ki.

Ertesi sabah sekiz  sularında yola çıktık. Şansımıza sadece iki araç değiştirerek yaklaşık 20km ötedeki Cemoro Lawang köyüne kadar geldik. Hatta bizi alan aile de yanardağı görmeye gittiğinden, bizim giriş paramızı da araçta olduğumuz için onlar verdi. Çünkü yerli halktan olanlara ve turistlere ayrı tarife uyguluyorlardı, biz halk tarifesi ile girdik sayelerinde.

Köye varmıştık ama yolumuz henüz bitmemişti. Üstüne de 45 dakika yürüyüp volkanın tepesine ulaştık sonunda. Günlerce rüyalarıma girdi ya aşağı düşersem yukarı çıktığımda diye. Gerçekten de inanılmaz bir boşluk hissi kaplıyor insanın içini. Böyle bir şeye tanık olmak muhteşemdi. Ağzından sülfür gazı çıkan koca bir ejdarha misali kükredi durdu koca dağ. Biraz korku, biraz heyecan… Ama tepeye varmış olmanın gururu vardı en çok da…

16730537_743847169112379_862040034066499918_n

Yol boyunca yerli halktan bir çok insan durdurup fotoğraf çektirdi bizimle. Hatta Murat ile fotoğraf çektiren 13-14 yaşlarında bir çocuk elini öptü. Bizdeki el öpme kültürü onlarda da varmış. Bizim de keyfimiz çok yerindeydi. Dans ettik, hopladık, zıpladık. Dönüş yolunda da bizi Probolingo otobüs terminaline kadar bırakacak araca otostop çekmenin şansıyla arka koltukta yata yata geldik.

16832266_743846819112414_8882760333731243702_n

Şimdi ise 200 km ötedeki ikinci bir yanardağın peşinden gidiyoruz. Mavi ateş diyorlar. Gidelim görelim bakalım gerçekten de mavi miymiş ateş?

Bromo Yanardağı / Java Adası- Endonezya

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s